Dorpskerk Huizum

 

De stad heeft zijn wegen, winkels,

woningen en flats als parelsnoer

van de vooruitgang om haar heen gelegd.

 

Zijzelf is blind voor waan en schittering,

als een kloek behoedt zij de doden

in haar schoot en op haar hof.

 

Het valt haar zwaar, zij is al oud, het volk

dat zong ‘vaste rots van mijn behoud’

verkoos de koopzondag boven haar.

 

Geloofsgemeenschap werd een stichting

met regels en beleid, nu komen mantelzorgers

haar verschonen op hun tijd.

 

‘Aan zijn vrucht kent men de boom’

staat boven herenbank geschreven. Zij zucht,

zij hoopt op nieuwe oogst, en op jong leven.

 

 Atze van Wieren

Leeuwarder Poëzieroute kerk Huizum